Lot! | roman

Nog niet gepubliceerd. UITGEVER GEZOCHT.

Wat zou u doen als er zomaar een miljoen in uw handen wordt gestopt?

Een winnend lot, tekent zich in deze roman af als lotsbestemming. U als lezer kunt aan dit verhaal uw eigen gevoelens spiegelen over de oeroude contrasten tussen goed en kwaad, liefde en haat, oprechtheid en hypocrisie. Het is een reportage van de zoektocht naar het geluk van Wessel Weiland en Mireille van de Wal. Beide voelen zich verward en onzeker over de al lang niet meer aan het toeval toe te schrijven gebeurtenissen. Ze willen wel keuzes maken, maar worden geconfronteerd met de onmogelijkheden ervan. Ze accepteren uiteindelijk hoe vanaf hun geboorte in de ene gebeurtenis alweer de kiem ligt voor de volgende. Ze verliezen beide de grip op de werkelijkheid als in hun waanbeelden de schikgodin op haar witte paard voorbijkomt.

Maak via Zooom! kennis met Lotte de Lange. Of u het gelooft of niet, zij is nooit geboren en ze zal nooit sterven, ze is een mythe en doorleefde vele culturen. Al eeuwenlang is ze de godin van ons lot, het levensgeluk en het tijdsbeloop.

‘Hou toch op met die nonsens. laat me niet lachen’ Moet ik met mijn 5G, mijn 9i! laptop, mijn online video conferencing met gezichts-herkenning, met mijn Netflix en 2MB/ps glasvezelverbinding ook nog eens weer in die ouwe shit gaan geloven?

Een mythologie kan in de loop van de tijd echter veranderen en meegroeien met veranderende omstandig-heden. Uw dualisme tegenover de godenwereld zal worden opgeheven als hier leest hoe de Provider over uw lot beschikt!

380 bladzijden, geïllustreerd met portretten van de hoofdpersonen.

ZOOOM! Lotte de Lange

Groningen, 19 april 2019 – 09.00

’Welkom in mijn video confe­rence room. Onze software is ZOOOM! en mijn naam is Lotte de Lan­ge, ik ben psychologe van beroep en de komende dagen uw on­line host. Er hebben zich drieën­veertig men­sen inge­schreven. Vandaag gaat het over onze lotsbestemmingen en het thema is:

KIEST DE WANDELAAR HET PAD, OF HET PAD DE WANDELAAR

Even kijken…. de meeste deel­nemers zit­ten zo te zien al klaar. Op dit moment twaalf connec­ted op het startscreen …… aha, goed te zien hoe u over en weer al aan het chatten bent. Sommige van u kennen elkaar blijk­baar ……… Euh ……. eerlijk gezegd ken ik zelf ook een paar van de deelne­mers. Maar dat is althans voor mij geen be­zwaar.’

‘Hi there, waarom heeft u anoniem gejoined? Ik zie u dus niet, maar ik hoor u ook niet, kunt u even op de mute-knop clicken? ……. Oké, ook welkom hier. Ik ben Lotte de Lange, uw online host. En een anonie­me deel­name is toegestaan hoor, geen enkel bezwaar, maar ik weet uit ervaring dat onzichtbaarheid geen super­kracht is. Aha, nu begrijp ik het, u bent hier als de lezer van dit boek, u hebt het zojuist opengeslag­en. U bent nog maar op pagi­na 7……. van een kennis geleend die het best wel spannend vond, oké, wat zegt u? ……. U moet nog zien of dit soort van roman wat voor u is? U bla­derde al wat en probeert nu voor het eerst een hoofd­stukje uit te lezen. Pri­ma. Geeft niet hoor. Deze webinar gaat dus net als het boek – ik hoorde dat het bijna uitverkocht is, maar hopelijk heeft u het toch nog ergens op de kop kunnen tikken – over onze lotsverbinding. Straks na het voorstelrondje zullen we een opstelling maken en beginnen met een rollenspel. Ik zal u indelen in clus­ters. Ik zelf spring af toe in uw groepen bij om u in uw lotgeval­len te on­dersteunen. Het is voor mij begrij­pelijk dat u probeert uw verhaallijnen meer waar te doen lij­ken dan wan­neer ze echt ge­beurd zouden zijn. Dramatiek is in ieder mens. Ja en dan sorry ……. hoewel we nog niet eens zijn begon­nen, is er over het lot van één van onze deelnemers al beslist. Het LOT van DE HEER J. Stengel is ambigu ge­bleken en voor hem gaat zijn lijn slechts tot halver­wege deze sessie. Maar het is natuurlijk oké als hij in de sessies blijft, tenslotte spelen we hier alleen een rol. Ben zo dadelijk bij u terug voor meer. Om half tien gaan we echt van start met mijn inleiding’

Wessel Weiland

 KOEST WESSEL…! Beveelt iemand, die blijkbaar het recht heeft om Wessel Weiland als een lastige hond te behandelen. Een stem die ongevraagd zijn doen en laten van commentaar meent te moeten voorzien. Een naargeestig iemand – constant meereizend op zijn levenswandel – maant hem weer eens. Het is de proleet-in-Wessel, die hem min of meer verplicht om alle ongenoegens maar voor zich te houden. Hij mag niet klagen, moet op zijn bevel zelfs blij en opgewekt zijn over al die fijne kansen die het leven hem vandaag weer biedt. Hij dient voorlopig maar te berusten in zoiets volkomen belachelijks als: wiens brood men eet, wiens taal men spreekt. 

         14.53 uur. Oosterpoort Groningen. Een kunstenaar moet succes hebben met zijn werk. Hij moet van zijn werk kunnen leven. Wessel Weiland slingert een boodschappentas op de stoel naast hem en spuugt door het raampje.   ‘Waarom doe ik dit?’ Hij kijkt een tijdje naar de plek waar het vocht is geland, haalt een keer diep adem en start dan zijn Corolla. Voorin begint de diesel aan zijn vertrouwde kloppen en de kunstenaar stuurt naar de ringweg. Het voelt als een tredmolen om opnieuw zonder verwachting deze stad uit te rijden. Weer over het Julianaplein, weer naar het zuiden, weer onderweg naar een zoveelste onbeduidende expositie van zijn werk. Vandaag wordt er geopend bij galerie De Lege Ruimte in Hellendoorn.

 

Mireille van der Wal

Waar ben ik in hemelsnaam aan begonnen? Mireille komt net van het toilet, maar heeft nu al weer druk op haar blaas. Ze poederde zojuist haar neus. Volgens haar glanst en blinkt die al weer alsof hij licht geeft. Jeffrey zit al bij de receptie, hij knikte zelfs naar haar – alsof de lummel haar zou kennen – dat was niet afgesproken. De winnaar van het laatste lot is gearriveerd. So far so good. Zal ze nog eentje roken? Nee, dat kan niet meer, daar komt de winnerscrew al weer jolig binnen Dit is haar laatste oprechte dag bij de Loterij, eigenlijk weet ze niet waar ze moet kijken, het voelt allemaal zo zinloos nu. Als ze dit vooraf had geweten, dit gevoel had gekend… 

 

14.53 uur. Paleisstraat 131, Den Haag. Het voelt alsof ze van een rijdende trein moet springen, ze wil de dreiging stoppen, maar hoe? Al die gezichten, het lijkt of iedereen haar vandaag steeds maar aanstaart. Om maar vooral te zien hoe ze vandaag de fouten maakt! Ja, jij ook Guido, waarom kijk je naar mij? Kijk toch verdomme voor je, waardeloze, zelf kan je niks goed afronden! Kon ze maar even nog haar zinnen verzetten. 

Mireille heeft het gevoel dat ze flauw gaat vallen. Zal ze zich alsnog ziek melden, ze kan omvallen, instorten, zich door Theo van de security weg laten dragen? Onmogelijk, dan zal Esther de sessie ongetwijfeld zelf willen overnemen en dan zal het gebeuren, ze kent haar – de cash uitkering op dit lot zal haar bevreemden – zij zal alles controleren en dubbelchecken net als ze zelf altijd doet.